Elektrische voertuigen kennen dan wel stijgende populariteitscijfers, toch bestaan er nog altijd hardnekkige misverstanden over hun impact en prestaties. Hoewel de overstap naar elektrisch rijden cruciaal is voor een duurzamere toekomst, blijven sommige mensen sceptisch. Daarbij worden ook veel foute verhalen gedeeld. Soms zit er een verborgen agenda achter, maar vaak is het ook gewoon een kwestie van onwetendheid en bedoelt men het niet slecht. Daarom ontkrachten we vier veelvoorkomende misvattingen en laten we zien waarom de elektrische auto écht wel de betere keuze is.
Misverstand 1: elektrische auto’s zijn niet echt milieuvriendelijk
Een veelgehoord argument is dat elektrische auto’s door hun productie, materialen en stroomverbruik niet of nauwelijks duurzamer zijn dan brandstofauto’s. Dit is onjuist. Hoewel de productie van een accu meer grondstoffen en energie vergt, compenseren elektrische auto’s dit ruimschoots door uitstootvrij te rijden. Onderzoek toont aan dat een elektrische auto, zelfs met een stroommix waarin nog fossiele energie zit, gemiddeld na twee jaar al een lagere geaccumuleerde CO₂-uitstoot heeft dan een brandstofauto. Dit is uiteraard afhankelijk van de energiemix en hoeveel kilometer er per jaar wordt gereden.
Hoe dan ook wordt de Europese energievoorziening steeds groener, waardoor de milieuwinst alleen maar toeneemt. Tegelijkertijd kiezen ook fabrikanten voor een duurzamer wordende productie. Neem bijvoorbeeld Volkswagen. Deze Duitse autobouwer kiest bij zijn ID-reeks niet alleen voor voertuigen die emissievrij zijn, want ook de productie zelf maakt men steeds milieuvriendelijker. Zo gebruikt Volkswagen voor de productie alleen maar groene energie en niet meer energie dan nodig is. Eventuele uitstoot wordt gecompenseerd door bijdragen aan klimaatprojecten.
Misverstand 2: elektrische auto’s hebben een te beperkte actieradius
Veel mensen denken dat elektrische auto’s niet ver genoeg kunnen rijden op één acculading. Dit gold misschien voor de eerste modellen, maar moderne EV’s hebben een actieradius die ruimschoots voldoet aan de dagelijkse behoeften. Veel nieuwe modellen, zoals de Volkswagen ID.7 met een accu van 86 kWh, halen moeiteloos een rijbereik van meer dan 700 kilometer. Daarnaast breidt de laadinfrastructuur zich razendsnel uit, ideaal voor als het toch eens nodig zou zijn om een snellaadstation te gebruiken. Vergeet echter niet: de gemiddelde automobilist rijdt per dag minder dan 50 kilometer, waardoor de actieradius in de praktijk zelden een probleem is. Bovendien wordt de accutechnologie nog altijd beter, waardoor toekomstige modellen wellicht nog grotere afstanden zullen kunnen afleggen.
Misverstand 3: de stroomvoorziening kan het niet aan
Sommigen vrezen dat als iedereen elektrisch gaat rijden, het elektriciteitsnet overbelast raakt. Hoewel de energievraag de komende jaren inderdaad zal stijgen, wordt de infrastructuur hierop aangepast. Slimme laadtechnologieën zorgen er bovendien voor dat auto’s vooral laden wanneer er een overschot aan stroom is, zoals bij zonnige of winderige weersomstandigheden. In combinatie met vehicle-to-grid-technologie kunnen elektrische auto’s zelfs bijdragen aan de stabiliteit van het netwerk. Zo wordt de extra vraag naar stroom opgevangen zonder dat het net overbelast raakt.
Misverstand 4: de accu’s kunnen niet worden gerecycled
Een hardnekkig misverstand is dat de accu’s van elektrische auto’s slecht recyclebaar zijn en een milieuprobleem vormen. Tegenwoordig kunnen lithium-ionaccu’s voor een groot deel worden gerecycled, waarbij waardevolle materialen zoals lithium, nikkel en kobalt gewoon worden teruggewonnen voor hergebruik. Op deze manier krijgen de accu’s vaak een tweede leven. In Nederland is de verwerking van hoogvoltaccu’s sowieso al goed geregeld. Bij de aanschaf van een elektrische auto vraagt men een recyclingbijdrage. Deze bijdrage wordt gebruikt om het recyclingproces te bekostigen en verder te ontwikkelen, zodat het alleen maar beter wordt. Ook de stelling dat elektrische rijders de factuur voor de samenleving doen oplopen, klopt dus niet. De koper betaalt namelijk bij de aanschaf zelf voor het recyclingproces.
